در قرآن آمده است که یکدیگر را مسخره نکنید. می خواستم بپرسم که اگر شخصی طوری رفتار کند


در قرآن آمده است که یکدیگر را مسخره نکنید. می خواستم بپرسم که اگر شخصی طوری رفتار کند




    در قرآن آمده است که یکدیگر را مسخره نکنید. می خواستم بپرسم که اگر شخصی طوری رفتار کند که دیگران جذب او شوند و او را مسخره کنند، آیا آن فرد گناهکار محسوب خواهد شد و یا تجسس دیگران بی مورد است. ضمنا کتابی در زمینه فرق بین مسخره و غیبت معرفی کنید.

پاسخ :


آیا می شود در قنوت نماز چندین دعا را خواند؟ مثلا ربنا اتنا فی ... و ربنا اغفرلی و لوالدی

1:



آیا برای نماز جماعت همه کسانی که باعث اتصال من به امام می شوند باید تکبیر بگویند و بعد

در جواب به چند نکته توجه نمایید :

کجای صف اول نماز بیشتر از همه بهتره انسان بایستد؟ اگر سمت چپ نفر اول باشیم بهتره یا
1- مسخره کردن و توهین به هیچ یک از بندگان خدا به هر طریقی جایز نیست و از گناهان بزرگ و حرام هست.


اگر در نماز جماعت انسان اشتباها ذکری را بگوید از حواس پرتی و بعد بفهمد که نباید آن ذکر
قراون کریم در سوره حجرات در مورد حرمت و ممنوع بودن تمسخرو غیبت و برخی صفات اخلاقی زشت دیگر می فرماید :

اگر انسان الآن یادش بیاید که باید سجده سهو بجا می آورده و نیاورده، آیا الآن می تواند
یا أَیُّهَا الَّذِینَ آمَنُوا لا یَسْخَرْ قَوْمٌ مِنْ قَوْمٍ عَسى‏ أَنْ یَکُونُوا خَیْراً مِنْهُمْ وَ لا نِساءٌ مِنْ نِساءٍ عَسى‏ أَنْ یَکُنَّ خَیْراً مِنْهُنَّ وَ لا تَلْمِزُوا أَنْفُسَکُمْ وَ لا تَنابَزُوا بِالْأَلْقابِ بِئْسَ الاسْمُ الْفُسُوقُ بَعْدَ الْإِیمانِ وَ مَنْ لَمْ یَتُبْ فَأُولئِکَ هُمُ الظَّالِمُونَ (11) یا أَیُّهَا الَّذِینَ آمَنُوا اجْتَنِبُوا کَثِیراً مِنَ الظَّنِّ إِنَّ بَعْضَ الظَّنِّ إِثْمٌ وَ لا تَجَسَّسُوا وَ لا یَغْتَبْ بَعْضُکُمْ بَعْضاً أَ یُحِبُّ أَحَدُکُمْ أَنْ یَأْکُلَ لَحْمَ أَخِیهِ مَیْتاً فَکَرِهْتُمُوهُ وَ اتَّقُوا اللَّهَ إِنَّ اللَّهَ تَوَّابٌ رَحِیمٌ (12 )

در مفاتیح در اعمال روز جمعه سخنی از امام صادق(ع) آمده که اگر نتوانستید در نماز جمعه شرکت
ترجمه:

آیا اگر در نماز جمعه شرکت می‌کنیم، نماز جمعه خواندن کافی است یا باید نماز ظهر را نیز
11- اى کسانى که ایمان آورده‏اید نباید گروهى از مردان شما گروه دیگر را هستهزا نمايند، شاید اونها از اینها بهتر باشند، و نه زنانى از زنان دیگر شاید اونان بهتر از اینان باشند، و یکدیگر را مورد طعن و عیبجویى برنامه ندهید، و با القاب زشت و ناپسند یاد نکنید، بسیار بد هست که بر کسى سپس ایمان نام کفر بگذارید، و اونها که توبه ننمايند ظالم و ستمگرند.

جواب سلام در نماز را چگونه باید داد؟( آیا آنها هر گونه سلام کردند مثلا گفتن سلام یا سلام
12- اى کسانى که ایمان آورده‏اید! از بسیارى از گمانها بپرهیزید، چرا که بعضى از گمانها گناه هست، و هرگز (در کار دیگران) تجسس نکنید، و هیچیک از شما دیگرى را غیبت نکند، آیا کسى از شما دوست دارد که گوشت برادر مرده خود را بخورد؟
(به یقین) همه شما از این امر کراهت دارید، تقواى الهى پیشه کنید که خداوند توبه پذیر و مهربان هست.
شان نزول:
مفسران براى این آیات شان نزولهاى مختلفى نقل کرده‏اند، از جمله اینکه:
جمله لا یَسْخَرْ قَوْمٌ مِنْ قَوْمٍ در باره ثابت بن قیس (خطیب پیامبر ص) نازل شده هست که گوشهایش سنگین بود، و هنگامى که وارد مسجد مى‏شد کنار دست پیامبر ص براى او جایى باز مى‏کردند، تا سخن حضرت را بشنود روزى وارد مسجد شد در حالى که امت از نماز فراغت پیدا کرده، و جاى خود نشسته بودند، او جمعیت را مى‏شکافت و مى‏فرمود: جا بدهید! جا بدهید! تا به یکى از مسلمانان رسید، و او فرمود همین جا بنشین! او پشت سرش نشست، اما خشمگین شد، هنگامى که هوا روشن گشت ثابت به اون مرد فرمود: کیستى؟
او نام خود را برد و فرمود فلان کس هستم، ثابت فرمود: فرزند فلان زن؟! و در اینجا نام مادرش را با لقب زشتى که در جاهلیت مى‏بردند یاد کرد، اون مرد شرمگین شد و سر خود را بزیر انداخت، آیه نازل شد و مسلمانان را از این گونه کارهاى زشت نهى کرد.
و فرموده‏اند: وَ لا نِساءٌ مِنْ نِساءٍ در باره ام سلمه نازل گردید که بعضى از همسران پیامبر ص او را به خاطر پوشش مخصوصى که پوشیده بود، یا به خاطر کوتاهى قدش مسخره کردند، آیه نازل شد و اونها را از این عمل باز داشت.


و نیز فرموده‏اند جمله وَ لا یَغْتَبْ بَعْضُکُمْ بَعْضاً در باره دو نفر از اصحاب رسول اللَّه ص هست که رفیقشان سلمان را غیبت کردند، زیرا او را خدمت پیامبر ص فرستاده بودند تا غذایى براى اونها بیاورد، پیامبر ص سلمان را سراغ اسامه بن زید که مسئول بیت المال بود فرستاد، اسامه فرمود:
الان چیزى ندارم، اون دو نفر از اسامه غیبت کردند و فرمودند: او بخل ورزیده و در باره سلمان فرمودند: اگر او را به سراغ چاه سمیحه (چاه پر آبى بود) بفرستیم آب اون فروکش خواهد کرد! سپس خودشان به راه افتادند تا نزد اسامه بیایند، و در باره موضوع کار خود تجسس نمايند، پیامبر ص فرمود من آثار خوردن گوشت در دهان شما مى‏بینم، عرض کردند: اى رسول خدا ما امروز مطلقا گوشت نخورده‏ایم! فرمود: آرى گوشت سلمان و اسامه را مى‏خوردید، آیه نازل شد و مسلمانان را از غیبت نهى کرد «1».
استهزاء، بد گمانى، غیبت، تجسس، و القاب زشت ممنوع!
از اونجا که قراون مجید در این سوره به ساختن جامعه اسلامى بر پايه معیارهاى اخلاقى پرداخته، پس از بحث در باره وظائف مسلمانان در مورد نزاع و مخاصمه گروه‏هاى مختلف اسلامى در آیات مورد بحث به شرح قسمتى از ریشه‏هاى این اختلافات پرداخته تا با قطع اونها اختلافات نیز بر چیده شود، و درگیرى و نزاع پایان گیرد.
در هر یک از دو آیه فوق به سه قسمت از امورى که مى‏تواند جرقه‏اى براى روشن کردن آتش جنگ و اختلاف باشد با تعبیراتى صریح و گویا پرداخته.
نخست مى‏فرماید: اى کسانى که ایمان آورده‏اید! نباید گروهى از مردان شما گروه دیگرى را هستهزاء کند (یا أَیُّهَا الَّذِینَ آمَنُوا لا یَسْخَرْ قَوْمٌ مِنْ قَوْمٍ).
چه اینکه شاید اونها که مورد سخریه برنامه گرفته‏اند از اینها بهتر باشند (عَسى‏ أَنْ یَکُونُوا خَیْراً مِنْهُمْ).
همچنین هیچ گروهى از زنان نباید زنان دیگرى را مورد سخریه برنامه دهند، چرا که ممکن هست اونها از اینها بهتر باشند (وَ لا نِساءٌ مِنْ نِساءٍ عَسى‏ أَنْ یَکُنَّ خَیْراً مِنْهُنَّ).
در اینجا مخاطب مؤمنانند، اعم از مردان و زنان، قراون به همه هشدار مى‏دهد که از این عمل زشت بپرهیزند، چرا که سرچشمه هستهزاء و سخریه همان حس خود برتربینى و کبر و غرور هست که عامل بسیارى از جنگهاى خونین در طول تاریخ بوده.
و این خود برتربینى بیشتر از ارزشهاى ظاهرى و مادى سرچشمه مى‏گیرد مثلا فلان کس خود را از دیگرى ثروتمندتر، زیباتر، یا از قبیله‏اى سرشناستر مى‏شمرد، و احیانا این پندار که از نظر علم و عبادت و معنویات از فلان جمعیت برتر هست او را وادار به سخریه مى‏کند، در حالى که معیار ارزش در پیشگاه خداوند تقوا هست، و این بستگى به پاکى قلب و نیت و تواضع و اخلاق و ادب دارد.
هیچ کس نمى‏تواند بگوید: من در پیشگاه خدا از فلان کس برترم، و به همین دلیل تحقیر دیگران و خود را برتر شمردن یکى از بدترین کارها، و زشترین عیوب اخلاقى هست که بازتاب اون در تمام زندگى انسانها ممکن هست آشکار شود.
تفسیر نمونه، ج‏22، ص: 179
2- غیبت یعنى در غیاب شخصى کارهاى بد و ناپسند و یا عیوب و نقائص جسمى و اخلاقى او را براى دیگران بازگو کردن و به طور کلى فرمودن هر چیزى که غیبت شونده از فرمودن اونها ناراحت مى‏شود.


غیبت چنان که در روایات آمده این طور تعریف شده : ذکرک اخاک بما تکره ، در غیاب برادرت سخنى بگوى که اگر به گوش او برسد بدش بیاید و ناراحت شود.

بنابراین هر صحبتى که بیان عیبى از مسلمان باشد که وقتى به گوش او برسد ناراحت مى‏شود غیبت محسوب هست اگر چه شما اسمش را گلایه یا شکایت و امثال اون مى‏گذارید.برخی از علما ادا در آوردن در تنهایی را هم از موارد غیبت شمرده اند.
3- کتاب گناهان کبیره شهید دستغیب منبع مناسبی برای آگاهی بیشتر در این مورد هست .




برگرفته از پرسمان

پرسمان در تاریخ 17 اسفند ماه سال 1389 در ساعت 11:40 ق.ظ به این سوال جواب داده هست.


92 out of 100 based on 42 user ratings 1142 reviews